Σήμερα, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου, το νηπιαγωγείο μας γέμισε λέξεις, φαντασία και μικρούς δημιουργούς!
Τα παιδιά στο Τμήμα 2, δουλεύοντας σε μικρές ομάδες αλλά και ατομικά, είχαν την ευκαιρία να συζητήσουν ιδέες, να ανταλλάξουν σκέψεις και να δώσουν ζωή στις δικές τους ιστορίες. Με οδηγό τα μικρά βιβλία του Φρενέ, άφησαν τη φαντασία τους ελεύθερη και έγιναν συγγραφείς, εικονογράφοι και αφηγητές των δικών τους μοναδικών κόσμων. Μέσα από τη διαδικασία αυτή, δεν δημιούργησαν μόνο ιστορίες· καλλιέργησαν τη συνεργασία, την έκφραση και την αγάπη για το βιβλίο. Γιατί κάθε παιδί έχει μια ιστορία να πει.
Στο Τμήμα 1, η παρεούλα μας μεταμορφώθηκε σε ένα μεγάλο εργαστήρι φαντασίας! Τα παιδιά “ανακάτεψαν” τους αγαπημένους τους ήρωες, πρόσθεσαν μπόλικη δημιουργικότητα και έφτιαξαν την πιο νόστιμη Παραμυθοσαλάτα. Το αποτέλεσμα; Μια ανατρεπτική και άκρως διασκεδαστική ιστορία, όπου όλα μπορούν να συμβούν, αποδεικνύοντας πως όταν συνεργαζόμαστε, η φαντασία μας δεν έχει όρια!
Η Ραπουνζέλ και ο Πινόκια
Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε ένα κοριτσάκι που το έλεγαν Ραπουνζέλ. Στο κάστρο που έμενε, για να κατέβει, έκανε μια μεγάλη κυκλική τσουλήθρα με τα μαλλιά της και βρισκόταν γρήγορα- γρήγορα κάτω. Μια μέρα, εκεί που κατέβαινε συνάντησε τον ψεύτη βοσκό με το κοπάδι του. Τον ρώτησε πώς τον λένε και εκείνος της απάντησε:¨“Με λένε Πινόκιο, εσένα πώς σε λένε ; Θέλεις να πάμε μια βόλτα με τα προβατάκια μου;”
Η Ραπουνζέλ απάντησε στα ψέματα πως τη λένε Χιονάτη. Τότε αμέσως η μύτη της μεγάλωσε πολύ! Όταν η Ραπουνζέλ κατάλαβε τί είχε πάθει ντράπηκε τόσο πολύ! Όμως αντί να του πει την αλήθεια, είπε: “Με λένε Άριελ και ζώ στον βυθό”.
Τότε η μύτη της μεγάλωσε τόσο που έφτασε μέχρι τα σύννεφα. Εκεί, πήγαν και κάθισαν δύο περιστέρια και την κουτσούλησαν. Και σαν να μην έφτανε αυτό. Έπεσε κι ένας δυνατός κεραυνός ! Ο Πινόκιο της αφηγήθηκε τις δικές του περιπέτειες όταν ήταν μικρός και έλεγε ψέματα. Τότε η Ραπουνζέλ κατάλαβε πως πρέπει πάντα να λέει την αλήθεια. Όταν είπε το πραγματικό της όνομα, η μύτη της έγινε ξανά μικρή. Ο Πινόκιο, την πήρε και πήγανε μια βόλτα στη θάλασσα για να κάνουν ιππασία με δυο φίλες του φάλαινες. Και ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα!
