Στις 10 Οκτωβρίου γιορτάζεται η Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας, μια ημέρα αφιερωμένη στην ευαισθητοποίηση και την υπενθύμιση ότι η ψυχική υγεία είναι θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα. Η ψυχική υγεία δεν είναι πολυτέλεια, είναι δικαίωμα και ευθύνη όλων μας. Κανείς δεν πρέπει να αισθάνεται μόνος, γι’ αυτό δημιουργήθηκε και λειτουργεί όλες τις μέρες και τις ώρες του χρόνου, Τηλεφωνική Γραμμή Ψυχοκοινωνικής Υποστήριξης (10306) παρέχοντας ανώνυμα και δωρεάν φροντίδα και υποστήριξη σε όποιον/α τη χρειάζεται.
Στα πλαίσια αυτής της μέρας η κ. Λυμπεράκη Δήμητρα, Ψυχολόγος και μητέρα νηπίου ήρθε στο νηπιαγωγείο και έκανε δράσεις για τα συναισθήματα με όλα τα παιδιά.
1η δραστηριότητα: Το ταξίδι μας ξεκίνησε με μια βόλτα στη λίμνη των συναισθημάτων! Αφού γνωριστήκαμε και είπαμε πως νιώθουμε σήμερα, εξηγήσαμε τι είναι το συναίσθημα και αναρωτηθήκαμε “μπορεί κάποιος να μη νιώθει κάτι;” Στη συνέχεια ψαρέψαμε ψαράκια για να αναγνωρίσουμε μέσα από εικόνες ποια συναισθήματα υπάρχουν και τι ξέρουμε γι’ αυτά. Πολύ συχνά δε χρειάζεται να μιλήσουμε για να καταλάβουν οι άλλοι τι νιώθουμε, έτσι με ένα μαντήλι κρύψαμε το πρόσωπο μας και μέσα από τη μίμηση προσπαθήσαμε να μαντέψουμε το συναίσθημα του προσώπου μας.
2η δραστηριότητα: Έπειτα περπατήσαμε για λίγο στην άκρη της λίμνης φτάσαμε στο ηφαίστειο του θυμού.Εκεί καθίσαμε για λίγη ώρα για να δούμε πως τα αρνητικά συναισθήματα δεν κορυφώνονται απευθείας, αλλά ακολουθούν μια πορεία. Καταλήξαμε πως ο θυμός είναι όπως το ηφαίστειο. όταν εμφανίζεται στην αρχή είναι πιο εύκολο να τον ελέγξεις! Γυρίσαμε πίσω στη λιμνούλα μας και ταράξαμε για λίγο τα νερά της: πετάξαμε τις πέτρες του θυμού και μιλήσαμε για αυτά που μας θυμώνουν “όταν μου παίρνουν τα παιχνίδια, όταν κοιμάμαι και μου ανοίγουν το φως, όταν φωνάζουν, όταν δε μου δίνουν γλυκό…”. Αφού είδαμε τι μας θυμώνει βρήκαμε τρόπους για να ελέγξουμε τις αντιδράσεις μας! Βάλαμε χαλαρωτική μουσική και μετρήσαμε ως το 10 και μάθαμε πως να αναπνέουμε σωστά φουσκώνοντας τη κοιλιά μας. Οι ιδέες όμως ήταν πολλές! “Πάω στο δωμάτιο μου και κλείνω τη πόρτα, ακούω μουσική, χορεύω, αγκαλιάζω το κουκλάκι μου”.
3η δραστηριότητα: Η νύχτα ήρθε στη λιμνούλα και τα αστέρια βγήκαν στον ουρανό. Ένα αστεράκι για το κάθε παιδί με μια θετική φράση για να την θυμόμαστε στις δύσκολες στιγμές μας! Η συνάντηση μας έκλεισε με το τραγούδι των συναισθημάτων του Χάρη Λουκοπούλου και φυσικά ένα βραβείο αυτοεπιβεβαίωσης. “Είμαι μοναδική! Είμαι μοναδικός!”
