Κάθε εξάμηνο στο νηπιαγωγείο έρχονται φοιτητές/φοιτήτριες από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης για πρακτική εξάσκηση. Όλοι οι εκπαιδευτικοί του σχολείου τις υποδεχόμαστε με χαρά προσφέροντας αγάπη και γνώσεις στους/στις μελλοντικούς/ές νηπιαγωγούς κι εκείνοι/ες φέρνουν φρεσκάδα και νιάτα στο σχολεία και παράλληλα βοηθούν όσο μπορούν στην εκπαιδευτική διαδικασία. Μέσα από την καρδιά μας τους/τις ευχαριστούμε και τους/τις ευχόμαστε καλό πτυχίο και γρήγορο διορισμό!
Μια όμορφη έκπληξη περίμενε τα παιδιά του νηπιαγωγείου μας, όταν η φοιτήτρια Κυριακή Μαρκοπούλου που υλοποίησε την πρακτική της στο νηπιαγωγείο μας, έφερε διάφορα υφάσματα που ανακάλυψε στη ντουλάπα της. Τα παιδιά με ενθουσιασμό και χαρά έπαιξαν με αυτά, σκέπασαν τους φίλους τους και κρύφτηκαν από κάτω. Στη συνέχεια ρώτησε: “Τι μπορεί να ήταν αυτά τα υφάσματα;” Τα παιδιά μας εξέπληξαν με τις απαντήσεις που έδωσαν: “τα χρησιμοποιούσαν για να φτιάχνουν σακιά για ξηρούς καρπούς”, “μπορεί να ήταν παλιό νυφικό”, “τα είχαν για να φτιάχνουν ρούχα και παπούτσια” ….. Με τη δεύτερη ερώτηση “Τι μπορούμε να κάνουμε με αυτά;», ξεκίνησε ένα δημιουργικό ταξίδι διερεύνησης και φαντασίας!

Η διερεύνηση στο νηπιαγωγείο είναι πολύ σημαντική, γιατί δίνει στα παιδιά τη δυνατότητα να εκφράσουν ελεύθερα τις ιδέες τους, να συνεργαστούν, να πάρουν αποφάσεις και να δημιουργήσουν με νόημα. Ανάμεσα στις πολλές ιδέες που πρότειναν τα παιδιά ήταν: να φτιάξουν αερόστατο, σύννεφα για να κρεμαστούν πάνω από τη βιβλιοθήκη, μια σπηλιά για τα μυστικά τους, κουβερτούλα για τα μωρά του κουκλόσπιτου, πάνινα παιχνίδια και βραχιολάκια.

Τα παιδιά χωρίστηκαν σε τέσσερις ομάδες. Κάθε ομάδα επέλεξε το θέμα που της άρεσε και το αποτύπωσε ζωγραφικά. Στην ολομέλεια της τάξης έγινε ψηφοφορία και τα «συννεφάκια» ήταν η ιδέα που ενθουσίασε τους περισσότερους!


Με κέφι και φαντασία, τα παιδιά διάλεξαν το ύφασμα που θα χρησιμοποιούσαν και επέστρεψαν στις ομάδες τους για να σχεδιάσουν τα υλικά και τα βήματα που θα ακολουθούσαν. Με τη βοήθεια ψαλιδιών, κόλλας, βαμβακιού και φυσικά της συνεργασίας, κάθε ομάδα δημιούργησε το δικό της σύννεφο. Η λεπτή κινητικότητα, η δημιουργικότητα και η ομαδικότητα ήταν σε πρώτο πλάνο.


Το αποτέλεσμα; Ένα ονειρεμένο μόμπιλε από σύννεφα, που κοσμεί πλέον τη γωνιά της βιβλιοθήκης/ χαλάρωσης και τη μετατρέπει σε έναν ονειρεμένο χώρο έμπνευσης.

